On the occasion of the 2026 Jatra of Shri Marikamba Temple — as an offering of devotion to the Goddess, praying that the Bedti–Varada and Aghanashini–Vedavati river linking should not take place, and seeking protection of Uttara Kannada’s environment —
Dr. Ravikiran Patwardhan’s 45th Blood Donation —
A jatra (temple festival) is not merely a celebration — it is a confluence of collective devotion, service, and social responsibility. During the festival held at the renowned temple in Uttara Kannada, devotees offer service according to their capacity. Some offer ritual sacrifices, some make donations, some organize food distribution, and others contribute physical service.
Amidst all these, Dr. Ravikiran has chosen blood donation as the symbol of his devotion. The harmony of faith and humanitarian service is clearly reflected in his action.
The Significance of Blood Donation — The 45th Milestone
A 45th blood donation is not just a number — it represents over a decade of consistent and disciplined service.
According to medical guidelines, a person can generally donate blood once every three months. By that measure, donating blood 45 times reflects approximately 10–12 years of regular commitment.
One unit of donated blood is medically separated into three components (Red Cells, Plasma, and Platelets) and used for different patients. This means that a single donation can potentially save three lives.
Therefore, 45 donations may have contributed to saving more than 135 lives. This is not merely a statistic — it is a measure of humanity. Devotion and Environmental Message — A Union of Two Purposes
This act of donation is not limited to personal faith; it also carries a profound environmental message.
The proposed river-linking projects involving the Bedti River, Varada River, Aghanashini River, and Vedavati River
have raised concerns among local communities in Uttara Kannada.
Flowing through the lap of the Western Ghats, these rivers are not merely sources of water — they are pillars supporting forests, agriculture, biodiversity, and local culture.
By offering blood donation as a prayer before the Goddess for the protection of these natural treasures, Dr. Ravikiran has conveyed a unique message — a blend of prayer and social responsibility.
“If rivers survive, life survives” — this truth is expressed through his action.
His Perspective as a Doctor
As a medical professional, Dr. Ravikiran has closely witnessed the struggles caused by blood shortages. Accidents, surgeries, emergency obstetric situations — in all these circumstances, blood is indispensable.
For him, the importance of blood donation is not just theoretical knowledge — it is lived experience.
By uniting faith and science in a single act, he stands as an inspiring example to society, especially to the youth.
Dr. Ravikiran’s 45th blood donation poses a profound question to all of us:
“What is the finest offering we can make to God?”
Gold? Money? Ornaments?
No — saving another person’s life through blood donation is the truest form of divine service.
Blood donation is not merely charity — it is the gift of life.
His action reminds us that devotion should not remain confined to ritual; it must manifest as humanity in action.
May the blessings of Goddess Marikamba be upon him. May the rivers, forests, and environment of Uttara Kannada be protected. May many more voluntary blood donors emerge in society — that would be the true fulfillment of this service.
ಶ್ರೀ ಮಾರಿಕಾಂಬಾ ದೇವಿಯ 2026ರ ಜಾತ್ರೆಯ ನಿಮಿತ್ತ — ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥವಾಗಿ, ಬೇಡ್ತಿ–ವರದಾ, ಅಘನಾಶಿನಿ–ವೇದಾವತಿ ನದಿ ಜೋಡಣೆ ಯಾಗದಂತೆ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಪರಿಸರ ಉಳಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ
ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ ಪಟವರ್ಧನ ಅವರ 45ನೇ ರಕ್ತದಾನ —
ಜಾತ್ರೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ — ಅದೊಂದು ಸಾಮೂಹಿಕ ಭಕ್ತಿ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕಾರ್ಯಗಳ ಸಂಗಮ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಜಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತ್ಯಾನುಸಾರ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೆಲವರು ಪ್ರಾಣಿ ಬಲಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಕಾಣಿಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಶ್ರಮದಾನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ ಅವರು ರಕ್ತದಾನವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸೇವೆಯ ಸಂಯೋಜನೆ ಅವರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ರಕ್ತದಾನದ ವಿಶೇಷತೆ — 45ನೇ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು
45ನೇ ರಕ್ತದಾನ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆ ಅಲ್ಲ — ಅದು ದಶಕದಷ್ಟು ಕಾಲದ ನಿರಂತರ ಸೇವೆಯ ಗುರುತು.
ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಬಹುದು. ಆ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ 45 ಬಾರಿ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಿರುವುದು ಎಂದರೆ ಸುಮಾರು 10–12 ವರ್ಷಗಳ ನಿಯಮಿತ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನ ಸೇವೆ.
ಒಂದು ಯೂನಿಟ್ ರಕ್ತವನ್ನು ವೈದ್ಯಕೀಯವಾಗಿ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಘಟಕಗಳಾಗಿ (Red Cells, Plasma, Platelets) ವಿಭಜಿಸಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂದರೆ ಒಂದು ರಕ್ತದಾನದಿಂದ ಸರಾಸರಿ ಮೂರು ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ 45 ಬಾರಿ ರಕ್ತದಾನ ಎಂದರೆ ಅಂದಾಜು 135ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜೀವಗಳಿಗೆ ಜೀವದಾನ ನೀಡಿದಂತಾಗಿದೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ ಅಲ್ಲ — ಮಾನವೀಯತೆಯ ಅಳತೆಯಾಗಿದೆ.
ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂದೇಶ — ಎರಡು ಉದ್ದೇಶಗಳ ಸಂಗಮ
ಈ ರಕ್ತದಾನ ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಪರಿಸರ ಸಂದೇಶವೂ ಇದೆ.
ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಜೀವನಾಡಿಗಳಾದ ಬೇಡ್ತಿ ವರದಾ, ಅಘನಾಶಿನಿ ವೇದಾವತಿ ಈ ನದಿಗಳ ಜೋಡಣೆ ಯೋಜನೆ ಕುರಿತು ಜನರಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಈ ನದಿಗಳು ಕೇವಲ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳಲ್ಲ — ಅವು ಅರಣ್ಯ, ಕೃಷಿ, ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಆಧಾರಸ್ತಂಭಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಿರುವುದು — ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಸಂಯೋಜನೆ ಎಂಬ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.
“ನದಿಗಳು ಉಳಿದರೆ ಜೀವನ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ” ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ವೈದ್ಯರಾಗಿ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ
ವೈದ್ಯರಾಗಿರುವ ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ ಅವರು ರಕ್ತದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಸಂಕಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುವ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಪಘಾತಗಳು, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು, ಗರ್ಭಿಣಿಯರ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು — ಇವೆಲ್ಲೆಡೆ ರಕ್ತದ ಅಗತ್ಯತೆ ಅನಿವಾರ್ಯ.
ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ರಕ್ತದಾನದ ಮಹತ್ವ ಕೇವಲ ಸಿದ್ಧಾಂತವಲ್ಲ — ಅನುಭವದ ಸತ್ಯ.
ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ — ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೇಳೈಸಿ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಅವರ ನಡೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುವಜನತೆಗೆ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕವಾಗಿದೆ.
ಡಾ. ರವಿಕಿರಣ್ ಅವರ 45ನೇ ರಕ್ತದಾನ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ:
“ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾಣಿಕೆ ಯಾವುದು?”
ಚಿನ್ನವೇ? ಹಣವೇ? ಅಲಂಕಾರವೇ? ಅಲ್ಲ — ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜೀವ ಉಳಿಸುವ ರಕ್ತವೇ ನಿಜವಾದ ದೇವಸೇವೆ.
ರಕ್ತದಾನವು ಕೇವಲ ದಾನವಲ್ಲ — ಅದು ಜೀವದಾನ.
ಭಕ್ತಿಯು ಕೇವಲ ವಿಧಿವಿಧಾನವಲ್ಲ — ಅದು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ನಡೆ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಶ್ರೀ ಮಾರಿಕಾಂಬೆಯ ಕೃಪೆ ಅವರ ಮೇಲಿರಲಿ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ನದಿಗಳು, ಅರಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಲಿ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ರಕ್ತದಾನಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಬರಲಿ — ಅದುವೇ ಈ ಸೇವೆಯ ಸಾರ್ಥಕತೆ.